To να κάνεις parkour δεν ισοδυναμεί με το να έχεις αποκρυπτογραφήσει κάθε δυνατή κίνηση του σώματός σου... Δεν είναι καν μια performance με κόλπα και ζογκλερικά για το σώμα. Είναι πρωτίστως η παιχνιδιάρικη διάθεση ότι όλα μπορούν να μετατραπούν σε διασκέδαση, ακόμα και τα εμπόδια στον δρόμο!
Η αρχή και το τέλος του parkour είναι ο ρυθμός. Ο απόλυτος συγχρονισμός των κινήσεων είναι που μετράει και τις κάνει να φαίνονται τόσο «ρευστές» και εντυπωσιακές. Το parkour αρχίζει από τη στιγμή που θα αναρωτηθείς «πώς να περάσω αυτό το εμπόδιο;» και δεν είναι δύσκολο να ξεκινήσεις∙ για να γίνεις ωστόσο traceur απαιτείται κάτι περισσότερο…
Η μεγαλύτερη παγίδα για τον αρχάριο είναι η πρακτική εξάσκηση μεμονωμένων τεχνικών ξανά και ξανά. Όσο κι αν κάποιες τεχνικές είναι θεμελιώδεις για το parkour, οι τεχνικές από μόνες τους δεν είναι parkour! Μην ακολουθείς λοιπόν πιστά τις τυποποιημένες κινήσεις. Καλό είναι να τις μάθεις με τον καιρό, αλλά δεν είναι απαραίτητες για το ξεκίνημα. Βρες αντιθέτως τα δικά σου περάσματα και άλματα που θα διευκολύνουν τον ρυθμό και το στιλ σου. Και τρέξε, τρέξε πολύ, τρέξε γρήγορα…
Τοποθέτηση ποδιού. Είπαμε, το parkour έχει να κάνει με την κομψότητα και τη χάρη που ο αδιάκοπος ρυθμός του προσδίδει. Και για να αποκτήσουν «ρευστότητα» οι κινήσεις σου προγραμμάτισε πού θα βάλεις τα πόδια σου: προετοίμασε δηλαδή προτού την εκτέλεση του περάσματος τα πατήματά σου πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την κίνηση, ώστε να έχεις την ομαλότερη δυνατή μετάβαση από το ένα εμπόδιο στο άλλο. Η προπόνηση στην τοποθέτηση των ποδιών θα αυξήσει την αυτοπεποίθησή σου και θα εξαλείψει τους δισταγμούς σου και τις όποιες διακοπές στην ταχύτητά σου.
Προσαρμογή στο περιβάλλον. Κάθε χώρος είναι καλός για parkour! Μην ψάχνεις το ιδιαίτερο σύμπλεγμα εμποδίων που θα απελευθερώσει τη φαντασία σου∙ τρέξιμο, άλματα, σκαρφάλωμα μπορούν να γίνουν οπουδήποτε. Το parkour έχει να κάνει με το πώς μετακινείσαι στο περιβάλλον σου. Ακόμη και η τρεχάλα στο πεζοδρόμιο μια βροχερή μέρα που προσπαθείς να αποφύγεις τις λακκούβες είναι parkour! Η δημιουργική προσαρμογή στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος, η σκέψη και η αστραπιαία δράση είναι η ουσία του. Όχι οι προκαθορισμένες χορευτικές φιγούρες… Η βασική ιδέα είναι να αποκτήσεις ρυθμό στα βήματά σου προκειμένου να διασφαλίσεις τη συνεχή και άνετη κίνηση.
Ακρίβεια. Είναι μια ικανότητα που θα πρέπει να κατακτήσεις προοδευτικά αν θες να γίνεις traceur. Μια ιδανική άσκηση είναι να διαλέξεις ένα εμπόδιο, να πάρεις φόρα και να προσπαθήσεις να πατήσεις πάνω στο εμπόδιο με το πόδι που προαποφάσισες. Ή να προπονηθείς σε ένα απλό άλμα πέφτοντας στον στόχο που επέλεξες χωρίς να σταματήσεις ή να διακόψεις τον διασκελισμό σου. Σε κάθε περίπτωση, εξάσκηση στην ταχύτητα και το άνοιγμα της δρασκελιάς σου θα σε κάνει να εκτιμάς καλύτερα τις αποστάσεις και να υπολογίζεις με μεγαλύτερη ακρίβεια τα βήματα που απαιτούνται για να τοποθετηθείς σωστά απέναντι στο εμπόδιο.
Ο κανόνας. Όταν προπονείσαι στο parkour, μην εκτελείς μεμονωμένες κινήσεις αλλά σειρές από δύο και πάνω. Αυτό θα σε βάλει στο κλίμα του σπορ ευκολότερα: το parkour είναι συνεχές και αδιάκοπο τρέξιμο, όχι επίδειξη περίτεχνων ακροβατικών. Αλλά και το ίδιο το τρέξιμο έχει σημασία: είναι καλύτερο να προσεγγίζεις αργά ένα εμπόδιο και να επιταχύνεις όταν είσαι κοντά του, ώστε να έχεις επαρκή χρόνο να υπολογίσεις απόσταση και απαιτούμενα βήματα, αλλά και να μειωθούν οι πιθανότητες να διστάσεις!
Τεχνική και καλή φυσική κατάσταση είναι τα απαραίτητα εφόδια για το parkour. Και μια γερή δόση φαντασίας και επινοητικότητας βεβαίως. Και κυρίως καλή διάθεση! Και να θυμάσαι: run, Forest, run…
http://www.delamagen.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου